Paczków

Miasto w południowo-zachodniej części województwa opolskiego nad Nysą Kłodzką, na trasie z Nysy do Kłodzka.

Prawa miejskie uzyskał w 1254 r. za sprawą wrocławskiego biskupa Tomasza I. Miał być warownią strzegącą granicy księstwa biskupiego z siedzibą w Nysie. Pierwotne fortyfikacje były drewniano - ziemne. W połowie XIV wieku miasto otoczono podwójnymi murami dla obrony przed Husytami. Nie zapobiegło to jednak zajęciu przez nich miasta w 1428 r.

W drugiej połowie XV wieku Paczków zyskuje szereg przywilejów biskupich, co pozwoliło odrodzić się licznym cechom rzemieślniczym. W latach 1603-1607 mieszkańców zdziesiątkowała epidemia cholery, a wojna trzydziestoletnia zakończyła okres pomyślności miasta. Paczków ponownie zaczął się rozwijać dopiero w I poł. XVIII w. Okres pomyślności przerwała wojna austriacko-pruska, w wyniku której miasto zostało włączone do Prus (1741 r.). W 1810 r. przeszlo na własność rządową. Poprawa sytuacji gospodarczej i społecznej Paczkowa nastąpiła w XIX w. Miasto uzyskało w tym czasie połączenia kolejowe z Nysą i Kamieńcem.

Druga wojna światowa nie wyrządziła większych strat w zabytkowej zabudowie miasta. Powstały one jednak za sprawą napływowej ludności, niezwiązanej emocjonalnie z historią Paczkowa. W 1956 roku przyjęto plan odbudowy miasta. Renowację zabytków rozpoczęto w latach 1974-75.

Najważniejsze zabytki:

• kościół parafialny p.w. św. Jana Ewangelisty z XIV wieku
• ratusz z XIX wieku
• mury obronne z XIV wieku z 19 basztami, otaczające średniowieczną część miasta (to najlepiej w Polsce zachowany zabytkek miejskiej architektury obronnej, dlatego Paczków bywa nazywany polskim Carcassonne)
• Wieża Bramna Wrocławska (widokowa)
• Wieża Bramna Kłodzka
• Wieża Bramna Ząbkowicka
• kamienice mieszczańskie w Rynku
• Dom Kata
• Muzeum Gazownictwa

Paczków jest ośrodkiem turystycznym, choć jego baza noclegowa jest niewielka.