DrukujDrukuj

Kościół p. w. św. Jana Ewangelisty w Paczkowie

Autor:
Nezeus
Współautorzy:
  • online

'Kościół pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty w Paczkowie (Język niemiecki Pfarrkirche des Hl. Johannes) (Język angielski The Saint Jan Evangelist parish church). Czas powstania datuje się na I połowę XIV wieku ok. 1350 roku, budowa trwała około 30 lat. Forma kościoła jest doskonałym przykładem kościoła o charakterze obronnym i zyskała miano najsłynniejszej kościelnej warowni w Europie Środkowej .

Historia powstania i opis


Kościół powstał prawdopodobnie na pozostałościach drewnianego kościoła. Udział w powstaniu kościoła, o czym może świadczyć umieszczony herb biskupa w portalu wejściowym, oraz rodzina Kolerów. Rodzina ta ufundowała ołtarz św. Anny. Obecna forma kościoła zawiera w sobie trzy rodzaje stylów gotycki, renesans, i neogotyk. Tylko dwa z tych można dostrzec w całokształcie, wspaniałe gotyckie sklepienia, oraz renesansowe attyki. Do kościoła przylega 64 metrowa wieża, której kopułowe zwieńczenie również ulegało zmianie czterokrotnie, aż do obecnej formy. Zmiana formy zadaszenia z gotyckiego dwuspadowego na płaski powstały w XVI wymusiły najazdy tureckie na Śląsk. Obawy mieszkańców przybrały konkretny wymiar w postaci stworzenia kościoła warownego, jednocześnie zadbano o zapewnienie broniącym się ważnego składnika życia - wody. Tak powstała we wnętrzu studnia zwana - studnią tatarską.

Sklepienia


Cała forma wykonanych sklepień odnosi się do stosowanej wówczas mody panującej na Śląsku. Można odnaleść tu sklepienia formy kolebkowej, gwiaździstych, trójodporowe aż po sklepienia sieciowe.Ważnym elementem sklepień są zachowane rzeźby figuralne. Jedne z najlepiej zachowanych tego typu występują na sklepieniu w kaplicy mariackiej tegoż kościoła

Wnętrze świątyni


Obecne wyposażenie świątyni jest bardzo ubogie z dwunastu ołatarzy nie zachował się żaden. Istniejące ołtarze to powstały w XIX wieku. Wspaniałe zdobienia malarskie ścian zostały zamalowane.

  • figury: św. Wawrzyńca i Madonna z Dzieciątkiem Jezus na ręku, 1496, według niektórych źródeł obie figury mogą pochodzić spod dłuta mistrza Wita Stwosza. Zostały zabrane do Muzeum Diecezjalnego w Opolu i dotychczas nie powróciły na swoje miejsce w kościele.
  • neogotycki ołtarz autorstwa Seweryna Kutnera, powstał w 1858 roku
  • ambona autorstwa Buhla powstała w 1880 roku. Ozdobiona postaciami 4 ewangelistów.

Brak głosów